เก็บกระเป๋าเดินทาง




 

คุณเคยมีแผนจะไปเที่ยวกับเพื่อนไหม..

ถ้ามีก็เตรียมตัวได้เลยเพราะตอนนี้เข้าหน้าหนาวแล้วนะ พลาดโอกาสนี้ไปอาจจะต้องรอหน้าหนาวปีหน้าเลยก็ได้ ในหนึ่งปี ผมอยากแนะนำให้คุณได้ออกไปเที่ยวบ้างมากกว่า 1 ครั้ง คุณจะไปเที่ยวใกล้หรือไกลบ้านก็ได้ ไม่ใช่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำแต่งาน รู้ว่าขยันแล้วมันดี แต่บางทีร่างกายต้องการการพักผ่อนและผ่อนคลายบ้าง บทความนี้ผมจะบอกว่าการได้อออกไปเที่ยวมันดียังไง

ผมจะขอพูดเรื่องของผมเลยนะ ประสบการณ์ที่ผมได้เก็บกระเป๋าออกไปเที่ยวมาแต่ละครั้ง บางคนไปที่ที่เดียวกับผมแต่ไม่สนุกเหมือนผมก็มี สนุกกว่าผมก็มี อยู่ที่ว่าเราไปถูกเวลาหรือไปกับคนที่ถูกต้องไหม ทุกอย่างมีผลกับความรู้สึกของเรา เช่น ถ้าเราไปกับบริษัท เพื่อนที่ไม่สนิทที่มีเพื่อนของเพื่อนที่เราไม่รู้จักเยอะแยะ มันก็ทำให้เราหมดสนุกเหมือนกันนะ ทางที่ดี ไปกับแฟน ไปกับเพื่อนที่สนิทสัก 3-4 คน กำลังดี แต่ส่วนตัวผมชอบไปคนเดียว บางคนบอกไปคนเดียวจะสนุกอะไร ครับ มันไม่ได้สนุกแบบนั้น แต่มันได้ความเป็นส่วนตัวที่สุดไปเลย ไม่รู้จักใครแล้วก็ไม่มีใครรู้จัก ทำอะไรก็ได้ แวะไหนก็ได้ไม่ต้องเกรงใจใคร มันสุด ๆ แล้วล่ะ ผมจะเล่าตั้งแต่เริ่มออกเดินทางเลยแล้วกัน 

วันที่ผมได้ไปเที่ยวทะเลครั้งแรก ต้องบอกก่อนว่าผมเป็นคนเมือง ไม่ค่อยได้เห็นหรอก ทะเล น้ำตก ภูเขา เห็นแค่ตึกสูง ๆ รถเต็มถนน อยู่กับฝุ่นและควัน วันนี้ผมมีโอกาสได้ไปสัมผัสทะเล ผมไปที่เกาะล้าน คุณเชื่อไหมว่าผมรู้สึกสนุกตั้งแต่ก้าวขาออกจากบ้านแล้ว พอถึงตอนนั่งเรือข้ามเกาะ ผมนี้รีบจองริมเรือเลย เพราะผมจะได้มองเห็นวิวชัด ๆ มองไปทางไหนก็ไกลสุดลูกหูลูกตา พบเหลือบไปเห็นเขาต่าง ๆ นา ๆ ผมก็คิดเอาไว้ว่า ทริปหน้าผมจะต้องไปเขาบ้าง แต่วันนี้ขอเที่ยวเกาะเที่ยวทะเลให้สุด ๆ ไปก่อน ผมไปแบบไม่ได้วางแผนอะไรเลย ไปถึงถามเขาว่าเรือขึ้นตรงไหน แล้วพอถึงเกาะล้าน ผมก็ถามเขาว่ามีที่พักอยู่ที่ไหนบ้าง เขาก็แนะนำมา ผมรีบเข้าไปเก็บของเตรียมชุดเตรียมกล้องมาให้พร้อมเพื่อที่จะไปหาที่เล่นน้ำถ่ายรูป ตอนนั้นในหัวผมนี้โล่งมาก ได้ออกมาเที่ยว สูดอากาศที่บริสุทธิ์ กลิ่นน้ำทะเลที่ไม่ค่อยได้เจอ กับแสงแดดที่ไม่ได้ร้อนอะไรมากมาย ยิ่งถ้าเราได้ลงเล่นน้ำทะเลนะ บอกได้เลยว่าเราไม่รู้สึกว่าโดนแดดด้วยซ้ำ แต่พอขึ้นบกมา ดำ ผมเองก็งง ผมได้ไปดำน้ำดูเม่นทะเล มันน่ากลัวแบบบอกไม่ถูก รู้นะว่ามันอยู่ลึก แต่คือแบบถ้าผมตกน้ำที่มันมีแต่เม่นแบบนี้ ผมกัดลิ้นตัวเองตายดีกว่า ผมใช้เวลาหนึ่งวันเต็ม ๆ กับการเล่นน้ำทะเล ดำน้ำดูเม่นดูปะการัง กลับมาถึงห้อง ผมหลับแบบไม่รู้เรื่องอะไรเลย หัวถึงหมอนคือสลบ “นี้คือการได้พักผ่อนเต็มที่ที่สุดในรอบปีของผม” 

เช้าในวันที่สอง ผมเช่ามอเตอร์ไซค์หนึ่งคันเพื่อที่จะขี่วนดูรอบเกาะ แต่เห็นแบบนั้นเกาะมันก็ใหญ่อยู่เหมือนกันนะ คนที่ขับรถรับส่งคนที่เกาะบอกได้เลยว่าเขาขับได้เทพมาก เชื่อไหนว่าถนนมันเต็มไปด้วยตรอกซอกซอยเต็มไปหมด รถเก๋งตัวไปไม่สามารถขับได้ ต้องรถของที่เกาะ จะเล็ก ๆ ป้อม ๆ กว่า แต่คือพอดีคัน ผมขี่มอเตอร์ไซค์ยังกลัวจะเชี่ยวกำแพงเลย เขาขับผ่านไปแบบฉลุย ผมได้เห็นการใช้ชีวิตแบบชาวเกาะครั้งแรก ซึ่งโดยรวมก็ไม่ได้ต่างอะไรจากในเมืองหรอก ต่างกันแค่ รถไม่ติด เป็นกันเอง คนบนเกาะยิ้มและทักทายกันตลอดเหมือนอยู่กับเป็นครออบครัว และมีอากาศที่บริสุทธิ์ หายใจเข้าได้เต็มปอดโดยไม่ต้องกลัวฝุ่นควัน ผมใช้เวลาในวันนั้นในการขี่รถมอเตอร์ไซค์ที่เช่ามาขี่รอบเกาะ ทักทายผู้คน ชาวต่างชาติ แค่นั้นผมก็มีความสุขแล้วครับ ได้เห็นการใช้ชีวิตในแบบที่เราไม่เคยเห็นและทำมันมาก่อน มันคืออการเปิดโลกกว้างสำหรับผมเลย ครั้งต่อไปผมจะเปลี่ยนไปเที่ยวภูเขาบ้าง และนี่คือประสบการณ์ 2 วัน 1 คืนของผมที่เกาะล้านครับ ถึงมันจะแทบไม่มีอะไรเลย แต่มันคือโลกอีกใบของผม แล้วผมจะต้องหาโลกใบใหม่ของผมไปเรื่อย ๆ ครับ แล้วคุณหล่ะ อยากมีโลกอีกหลาย ๆ ใบหรือป่าว เก็บกระเป๋าแล้วออกเดินทางกันเลย หน้าหนาวเนี้ยแหละ ดีที่สุด 

Related Post

พระเครื่องเนื้อผงพระเครื่องเนื้อผง



พระเนื้อผง พระเครื่องเนื้อผงพุทธคุณ ซึ่งได้รับการยอมรับและยกให้เป็นจักรพรรดิ์ของพระเครื่อง นั่นก็คือ พระสมเด็จ วัดระฆังโฆสิตาราม ธนบุรี ที่สร้างโดย ท่านเจ้าประคุณสมเด็จพุฒาจารย์ (โต) พรหมรังสี อมตะเถระแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งท่านได้รังสรรค์สร้างพระเครื่องประเภทพระสมเด็จชิ้นฝัก สร้างขึ้นมาจากเนื้อผงพุทธคุณ กรรมวิธีในการสร้างพระเครื่องประเภทเนื้อผง สำหรับพระเครื่องเนื้อผงนั้น มวลสารหลักที่ใช้ในการจัดสร้างได้แก่ “ปูนเปลือกหอย” ซึ่งการสร้างพระเครื่องจากเนื้อผงนี้ถือเป็นศิลปแขนงหนึ่งในเชิงช่างการปั้นปูน ซึ่งปูนที่นำมาปั้นเป็นพระเครื่องเนื้อผงนั้นหลักๆ ก็มาจากเปลือกหอยและประสานเนื้อหามวลสารต่างๆ ด้วย ยางไม้, น้ำอ้อย หรือขี้ผึ้งชั้นดี สำหรับพระเครื่องเนื้อผงที่มีอายุเก่าแก่มากที่สุดที่สามารถหาข้อมุลได้นั้นได้แก่ พระเนื้อผง กรุทัพข้าว จ.สุโขทัย รองลงมาก็คือ